wysyłka smsów

Pszenica i owies

kurs kadry i płace

Do starszych, niegdyś szeroko uprawianych gatunków należy pszenica orkisz (Triticum spelta) o krótkich, prawie bezostnych plewkach dolnych, pszenica płaskurka (Triticum dicoccum) i pszenica samopsza (Triticum monococcum). Te odporne gatunki pszenicy o licznych zaletach prawie całkowicie wyginęły, gdyż tylko nowoczesne odmiany przynoszą największe plony, ale za to są bardziej podatne na szkodniki i zależne od intensywnego nawożenia. Jesienne siewy pszenicy („pszenica ozima\"), stanowią część zimowej zieleni na polach. Najmniejszym zbożem naszych łanów jest jęczmień (Hordeum - gatunki uprawne). Dorasta on tylko do wysokości kolan i daje wąskie kłosy o bardzo długich ościach. Jęczmień służy przede wszystkim do warzenia piwa (jęczmień browarny). Czwartą grupę stanowi owies (Avena sativa) ze swymi formami uprawnymi i blisko spokrewnionymi gatunkami. Ostatnio znowu uprawia się więcej owsa. Owies łatwo od różnić od innych zbóż po wiechowatej formie kłosa. Podczas gdy początki tych gatunków zbóż znajdują się w obrębie południowo-zachodniej Azji, a ich uprawa sięga tysięcy lat, obecnie do krajobrazu pól dołączyły dwie inne rośliny uprawne z Ameryki Środkowej i Południowej, a mianowicie kukurydza (Zea maiś) i ziemniak (Solanum tuberosum). Ziemniaki bardzo dobrze udają się w klimacie atlantyckim na glebach piaszczystych, ubogich w składniki pokarmowe, gdzie zboże przynosiło tylko umiarkowane plony. Kukurydza rośnie najlepiej w zasięgu ciepłego, kontynentalnego kiimatu i tam z hektara daje plony dwu- lub trzykrotnie wyższe niż pszenica.

1. Tokarki

Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: oferty pracy toruń